Definiuje się lęk separacyjny jako "poważny problem behawioralny, który u niektórych psów występuje, gdy zostają same w domu lub gdy są odłączane od jednego lub kilku swoich opiekunów" (simiperrohablara.com)
Czy uważasz, że Twój pies cierpi na lęk separacyjny?
Eksperci mówią, że około 40% psów cierpi na lęk separacyjny. U szczeniąt zwykle pojawia się on z powodu zbyt wczesnego oddzielenia od matki (wczesne odstawienie od piersi). U dorosłych psów może wystąpić po jakiejś traumatycznej sytuacji w chwili samotności.
Może się wydawać błahym problemem, ale w rzeczywistości tak nie jest. Bardzo ważne jest, aby nasz pupil był emocjonalnie stabilny. W tym artykule omówimy, jakie są główne przyczyny, jak to rozpoznać i jak leczyć lęk separacyjny.
Lęk separacyjny to nie zależność — zwierzę po prostu nie potrafi zachować równowagi w momentach samotności. Opiekun daje mu poczucie bezpieczeństwa, troszczy się o nie, chroni je. Gdy opiekuna nie ma, a pies nie potrafi poradzić sobie z samotnością, pojawiają się objawy.
Wyróżnia się trzy rodzaje lęku separacyjnego:
Hiperaprzywiązanie pierwotne: występuje po zbyt wczesnym odstawieniu od matki. Aby temu zapobiec, powinniśmy pozwolić, by odstawienie przebiegało naturalnie. Dzięki temu nasz szczeniak będzie zwierzęciem pewnym siebie.
Hiperaprzywiązanie wtórne: występuje, gdy spędzamy ze zwierzęciem dużo czasu, a potem sytuacja się zmienia. Gdy pies zostaje sam, odczuwa strach, stresuje się i staje się nerwowy.
Typ C: występuje po sytuacji traumatycznej, ale tylko wtedy, gdy bodziec ją wywołujący się powtarza.
Zwierzęta cierpiące na lęk separacyjny wpadają w stan czujności, gdy zostają same. Żałośnie skomlą, a nawet niszczą przedmioty. Aby zdiagnozować lęk separacyjny, musimy sprawdzić, czy objawy pojawiają się wyłącznie pod nieobecność opiekuna, nawet jeśli trwa to tylko krótko.
Najczęstsze objawy są następujące:
● Niszcenie przedmiotów, mebli itp.
● Płacz i wycie.
● Załatwianie potrzeb w domu.
● Wymioty i biegunka.
Występują również rzadziej spotykane objawy:
● Brak apetytu.
● Niepicie.
● Niechęć do zabawy ulubionymi zabawkami.
Gdy już rozpoznamy, że nasz pies wykazuje objawy, powinniśmy udać się do weterynarza, aby upewnić się, że zwierzę nie ma żadnych dolegliwości fizycznych. Aby skorygować lęk separacyjny, zaleca się stosowanie szeregu zasad.
- Najważniejsze jest rozpoznanie przyczyny, aby spróbować ją skorygować.
- Zaleca się stosowanie technik modyfikacji zachowania. Z pewnością behawiorysta może Ci w tym pomóc.
- Zaleca się nie zwracać uwagi na psa aż do momentu, gdy całkowicie się uspokoi, kiedy wracamy do domu. Gdy już wychodzimy z domu, nigdy nie powinniśmy wracać. Ponowne wejście tylko pogorszy stan stresu zwierzęcia i osiągnie ono swój cel, którym jest zwrócenie naszej uwagi.
- Rutyna ćwiczeń i długie sesje zabawy sprawią, że pies będzie bardziej zrelaksowany.
- Aby zwierzę stopniowo przyzwyczajało się do zostawania samo, możemy zacząć od krótkich wyjść. Czas nieobecności powinien się stopniowo wydłużać, w miarę jak widzimy, że zwierzę się uspokaja.
- Stosowanie leków lub syntetycznych feromonów pomaga przyspieszyć ten proces, ponieważ tymczasowo uspokaja zwierzę.
- Feromony w dyfuzorze pomagają stworzyć spokojne otoczenie dla naszego pupila, przede wszystkim dla szczeniąt.
Możecie znaleźć produkty pomagające uspokoić i zmniejszyć stres u swoich psów w naszym internetowym sklepie zoologicznym.
